Istanbul - Vrijdag 20 Januari
Istanbul vertrek 12.10 uur aankomst in baku 16.30 uur Bakutijd Visum duurde lang
voordat we het kregen De transfur van John was niet goed en werd met rolstoel de
trappen afgedragen van het vliegtuig.Elchin stond klaar op het vliegveld en we
gingen met ziekenauto naat het ziekenhuis. Aankomst om 19.30 uur en kregen eten
en drinken. We moesten allebei de nachthemden en de sloffen van het ziekenhuis
aan. en leo en truus werden naar het hotl gebracht. koorst en bloeddruk werden
gemeten en allles was oke.
Overnachting in Istanbul.
Eindelijk op weg naar Baku.
Binnenkomst Baku
Baku - Zaterdag 21 januari
Om 6.20 uur bloed prikken. Om 9.00 uur urine afgeven, hartfilmpje maken, longonderzoek en gesprek met anesthesist. Alles was goed voor de operatie. Operatie i.v.m. te intensieve reis en onvoldoende lichamelijke rust verschoven naar maandag 23 januari om 9.00 uur (6.00 uur Nederlandse tijd).
Aangekomen in ziekenhuis en hartfilmpje wordt gemaakt
Longarts kwam kijken en later nog Dr. Elcind (neurochirurg) en anesthesist
Baku - Zondag 22 januari
Rustdag voor operatie leo en truus waren om 9.30 uur in het ziekenhuis. Leo had 2 blikjes cola meegenomen en had aan het personeel gevraagd of het in de ijskast kon maar wat deden zij ze hadden het in de magnetron gezet dat was lachen.19.20 uur kreeg john antibioticaspuit. 20.30 uur haartjes van de rug geschoren en met water de darmen leeg gemaakt- bloeddruk gemeten en was oke. Voor denacht een tablet voor rustig te slapen. Wij zijn zeer tevreden over het personeel en doen zich veel moeite om alles naar wens te doen maar kunnen niet goed engels spreken.Maar moeten wel nog veel leren hoe ze met dwarslaesie om moeten gaan dus ik moet hier even instukties geven.John zei gelukkig is annet erbij voor die instuktues te geven. Als we iets vragen komen meteen 4-5 meisjes gelopen om te helpen. Morgen de grote dag.
Uitzicht vanuit hotel Park Inn waar Leo en Truus overnachtten.
Baku - Maandag 23 januari
John heeft goed geslapen en is vrij rustig. Bloeddruk gemeten om 8.45 uur was oke en de verpleging wenste John veel succes met de operatie. Fam. Kleinbloesem waren er en natuurlijk Leo en Truus. 10.20 uur kalmeringsspuit en Kees had een klein intervieuw gehouden met John.
John is heel rustig en ging om 10.40 uur naar beneden voor de operatie. HEEL VEEL GELUK SCHAT!! 13.30 uur kregen we van Kees te horen dat alles goed gaat en dat de stamcellen erin gespoten werden. Het duurde bij John wat langer omdat hij het bod ver naar voren had en veel vetweefsel had in de nek. Er werden boven in de laesie 4.5 miljoen stamcellen terug gezet links-rechts-boven en beneden de laesie en beneden in de rug werd de rest in de zenuwbaan gespoten. 15.40 uur was alles achter de rug en goed gegaan. John blijft de hele nacht op de intensive care en werd om 5 uur 's nachts wakker. 9 uur weer naar de kamer.
Kliniek Leyla
Eerst bloedprikken ter voorbereiding op de operatie. John kreeg hierna een injectie om te slapen
Baku - Dinsdag 24 januari
Ze kwamen mij om 7 uur halen want John wou me graag zien en mocht 5 min. blijven, want om 9 uur kwam hij toch naar de kamer. Hij voelde zich goed en natuurlijk als hij beweegde had hij pijn in de nek. Op de kamer werd de koorts gemeten en had 38 graden koorts. Hij kreeg prednison. 12 uur bloeddruk gemeten was laag. 12.30 longarts geweest. John moest in een rietje met een handschoen eraan blazen en kreeg stoom om in te ademen voor de longen. Truus had die dag verjaardag!
Na de operatie moest John door een rietje blazen in een handschoen voor de longen
Flinke wond van ongeveer 12 cm
Baku - Woensdag 25 januari
6.20 uur bloed afgegeven. 8.10 uur antibiotica. John heeft goed geslapen maar pijn in de nek. Dr. Elchin kwam naar de wond kijken. Het is een flinke jaap van 12 cm, maar zag er goed uit. Het was beter als we tot maandag bleven voor het transport in het vliegtuig.
John was onrustig
Dr. Elcind kwam alles controleren
Baku- Donderdag 26 januari
John had niet zo goed geslapen.’s Morgens weer bloed geprikt. Dr. Elcind kwam naar de wond kijken en verschonen. De wond zag er goed uit maar hij moest langzaam proberen voor rechtop te gaan zitten in bed. Hadden koorts gemeten en alles was oke. Leo was die dag een beetje ziek en had moeten overgeven en diarree van al die olie wat de mensen daar gebruiken. Annet normaal nooit ziek begon ook met keelpijn en te snotteren. Met Truus was alles gelukkig oke.
Even frisse neus halen. Vanaf 1972 had het niet meer gesneeuwd in Baku. Wij hadden weer geluk!
Baku- Vrijdag 27 januari
6.20 uur bloedprikken. 8.30 uur urine halen voor na te kijken.
John kreeg spuiten voor de longen en antibiotica.
John hadden we uit bed gehaald voor naar het toilet te gaan in de douchestoel. ’s Middags heeft John 15 minuten in de rolstoel gezeten dus rustig opbouwen voor de terugreis.
Annet was die avond naar het hotel gegaan met Leo voor een goede nachtrust Ze was doodmoe. Truus bleef die nacht bij John.
John moest een soort damp inademen om de longen te zuiveren
Baku- Zaterdag 28 januari
John had die nacht heel onrustig geslapen. Ze hadden weer bloed geprikt en het infuus wat hij nog in de hand nog was hadden ze verwijderd. Dokter kwam en zei dat de wond goed uit zag. Hij vertelde ook dat John een grote laesie had en dat het herstel langer duurde dan die mensen die en kleinere laesie hadden. Maar hij was heel erg tevreden en had er veel vertrouwen in dat er verbetering kwam. Hij zei dat het zeker 6 tot 8 weken zou duren voordat John wat zou gaan merken. John vroeg wel voor medicatie zodat hij wel die nacht zou slapen. Hij ging eerst onder de douche en daarna heeft hij een half uur in de rolstoel gezeten. ’s Middags kreeg hij al een pilletje en het duurde niet lang of John was te moe. ’s Avonds ook nog een tablet voor te slapen en ik ging die nacht ook nog naar het hotel voor goed uit te rusten Ik dacht die slaap toch lekker rustig voor de nacht en Truus was bij hem. Maar die nacht heeft hij heel onrustig geslapen en Truus was bijna de hele nacht wakker geweest en bij hem naast het bed gezeten dat kwam door de medicatie schijnbaar was deze te zwaar voor John.
 |
 |
Truus kriebelde John zodat hij in slaap viel. Later eerste keer 15 minuten in rolstoel
Baku- Zondag 29 januari
John had nog veel pijn in de nek en we waren een beetje bang voor de terug reis. John was onder de douche geweest en daarna heeft hij 45 min. In de rolstoel gezeten. Daarna heeft hij bijna de hele dag geslapen.
Dr. L. Erens kwam ook even kijken of alles in orde was (zag er positief uit)
Baku - Maandag 30 januari
John heeft eindelijk heel goed geslapen.
7.00 uur bloed prikken in de vinger.
8.00 uur antibioticaspuit in rechterbeen.
Verder was het die dag heel rustig en wij maakten ons langzaam klaar voor de terugreis.
Iedereen van harte bedankt voor de goede steun en lieve berichten op het gastenboek en via sms!
Trainen voor zitten in rolstoel voor terugreis. Rich en Clarissa Welsh (Amerika). Rich kreeg ook een behandeling met stamcellen. Ze kwamen kijken hoe het met John ging.
Medische directrice kwam ons een prettige terugreis wensen. Dr. Elcind en zijn team kwamen ook afscheid nemen en wensten hem veel succes!
Baku - Dinsdag 31 januari
Start voor de terugreis.
02.15 uur kwam de taxi in de Leyla kliniek aan om ons te halen voor naar het vliegveld Gya te rijden. Na een stevige controle op het vliegveld vertrok het vliegtuig om 05.25 uur de lucht in. Wij waren allen heel gelukkig dat we naar huis konden. Om 7.45 uur landen we in Istanbul
(toen was het daar 6.45 uur). Om 8.00 uur vertrok het vliegtuig naar Düsseldorf. Al hoe wel het betreffende personeel hun uiterste best deden was het vervoeren van mijn verlamd lichaam voor beide kanten een zware opgave. Tegen 10.30 uur landde wij veilig op de vlieghaven van Düsseldorf. Alwaar onze zoon Kevin en vrienden Hans Musters en Leo Extra ons kwamen afhalen. We pikten eveneens traantje weg. Deze 12 uur durende missie drukte zwaar op mijn herstel. Allen waren wij moe en erg uitgeput, want we waren toch al zo’n 48 uur op de been. Om 14.30 uur kwamen we gelukkig in Landgraaf aan. 30min. later was onze huisarts
H. Snijders om mijn wond in de nek te bekijken en te verzorgen, want door het slepen van taxi in taxi uit en vliegtuig in en vliegtuig uit had ik het gevoel dat de operatiewond was open gegaan. Gelukkig constateerde Dr. Snijders dat de wond een beetje ontstoken was en behandelde mij eerst met jodium en schreef het benodigde recept uit. Hij vond dat de wond weliswaar goed was dicht genaaid maar dat het op een nettere manier had gekund. Om te spreken van verbetering is het echter nog te vroeg. Mijn lichaam zal eerst op rust moeten komen zodat regeneratie in het ruggenmerg zich rustig kan verder ontplooien. Het is nu 9 dagen na de operatie en voel me naast de pijn in de schouders en nek zeer goed. Gelukkig constateer ik geen enkel kracht- of functieverlies. Alles wat ik voorheen kon kan ik nog steeds. Nu kan het alleen nog maar vooruit gaan.
 |
 |
Wachten totdat we konden vertrekken. Eindelijk weer naar huis!!!
Landgraaf – Woensdag 1 februari
Vandaag werd ik na 14 uur slapen lekker wakker. Na het nemen van een lekkere douche voelde ik mij oké. Ik bleef vandaag de hele dag in bed omdat ik voelde dat ik die rust nodig had. Aan bed las Annet me enkele brieven en kaarten voor die wij ontvangen hadden van de lieve mensen die ons en met name mij veel sterkte en goede gezondheid toewenste.
Daarvoor wil ik mij al van harte bedanken. Het heeft niet alleen mij maar mijn hele gezin veel kracht en energie gegeven.
Kevin kwam ons in Düsseldorf halen. Gelukkig weer thuis in Landgraaf!!!
Leo was ook weer blij dat hij thuis was! Lou kwam ook kijken of Truus ook mee naar huis is gekomen.
Dr. H. Snijders kwam meteen de wond controleren en later gesprek met patiënt.
Moeder, schoonmoeder en oma Plum (Johanna sinds vandaag online) kwam ook kijken of alles goed was gegaan.
Landgraaf – Donderdag 2 februari
De assistente van dr. H. Snijders (Nicole) kwam bij John de test doen of hij de MRSA-bacterie had opgelopen, omdat hij in het buitenland geopereed is. De uitlsag duurt een paar dagen.
Landgraaf – Vrijdag 3 februari
John voelt zich goed. 's Middags is dr. H. Snijders de hechtingen uit de wond komen halen. De wond ziet er goed uit en de ontsteking is minder geworden.
Hechtingen worden eruit gehaald.
Wond is schoongemaakt.
Lees verder bij Revalidatie
