Zondag 19 februari 2006
Het is inmiddels 3 weken geleden nadat mijn eigen stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden. Buiten het feit dat ik nog een verdraagzame pijn in mijn nek voel merk ik ook dat ik nog wat rust goed gebruiken kan. Vanaf de dag dat wij op 31 januari j.l. thuis kwamen heb ik gemiddeld 14 uur per dag geslapen. Ik luister dus nu maar even naar mijn lichaam alvorens dingen overhaast te gaan forceren. Vandaag probeer ik voor het eerst een korte tekst voor in dit dagboek te schrijven maar merk dat mijn nek belast wordt. Toch wil ik vanaf nu mijn eigen zaakjes weer gaan oppakken en wil derhalve Annet en Kevin bedanken voor de berichten die zij voor mij tot nu toe op mijn site geplaatst hebben. Mijn persoonlijke verslaggeving zal ik één keer per week op de site gaan zetten mits dat er redenen zijn om dit vaker te doen.
Op dit moment moet ik eerlijk toegeven dat ik me niet slechter voel dan vóór de stamceltherapie. Ook heb ik niet het gevoel dat er functieverlies is opgetreden en nog even sterk ben als voorheen. Wel ervaar ik een zee aan tintelingen cq sensaties welke in mijn voeten zijn begonnen. Vanaf 2 dagen na de operatie tot op heden zijn deze sensaties van voeten naar scheenbenen, kuiten, bovenbenen tot aan mijn tepels en handen gekropen. Ik weet dat mijn lichaam ergens mee bezig is maar probeer zo realistisch mogelijk te blijven denken. Daardoor twijfel ik regelmatig aan mijzelf en aan hetgeen ik wel of niet meen te voelen.
Alhoewel ik al vanaf de vorige week mijn wekelijkse ontspanningsmassage heb gehad, een geweldig genot trouwens, en ook weer fysiotherapie heb gehad, doorbewegen en lichte kracht training, wil ik nog even met revalideren wachten totdat er meer herstel is aan te tonen. Dit mogelijk functioneel herstel mag ik volgens de deskundigen 6 tot 8 weken na de operatie stilletjes gaan verwachten. Dit zou dan na maandag 6 maart a.s. moeten zijn want dan zijn de eerste 6 weken na de operatie voorbij. In de tussenliggende periode tracht ik voorzichtig, 1 keer per week, mijn training bij Special Sports weer voort te zetten.
Tot slot wil ik iedereen die ons of mij op de een of andere manier gesteund heeft persoonlijk van harte danken. De steun die wij gekregen hebben was en is nog steeds overweldigend, bedankt, bedankt en nogmaals van harte bedankt.
John Franken
Maandag 27 februari 2006
Het is inmiddels 5 weken geleden nadat mijn eigen stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden. De pijn in mijn nek is al een stuk minder, verder merk ik nog steeds dat ik de rust nog goed gebruiken kan. Vanaf de dag dat wij op 31 januari j.l. thuis kwamen heb ik gemiddeld 14 uur per dag geslapen. Ik blijf maar luisteren mijn lichaam.
De status van mijn laesie is nog steeds hetzelfde dan die van vóór mijn operatie in Baku. Voor zover zich iemand met een hoge dwarslaesie goed kan voelen, voel ik me dus naar omstandigheden redelijk. Ook zijn de tintelingen cq sensaties aan mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen tot aan mijn tepels en handen nog steeds aanwezig. Dus mijn lichaam is nog ergens mee bezig, ik weet het alleen nog niet zo goed te plaatsen. Maar ik blijf zo realistisch mogelijk denken en blijf twijfelen aan hetgeen ik wel of niet meen te voelen.
Vandaag heb ik 4 uur in mijn rolstoel gezeten, dit zitten valt nog erg tegen. Probeer het deze week toch uit te breiden naar 6 uur, mij oude zittijd van vóór de operatie. De wekelijkse ontspanningsmassage is echt super en de fysiotherapie, drie keer per week, doorbewegen en lichte kracht training aangevuld met 1 keer per week fitness heb ik ook weer opgepakt. Nog 1 weekje en dan mag ik volgens de deskundigen stilletjes veranderingen gaan verwachten. Ben erg benieuwd, toch?
Maandag 6 maart a.s. ben ik van plan om mijn werk bij de OpenUniversiteitNederland te gaan hervatten.
Tot de volgende week,
John Franken
Maandag 6 maart 2006
Vandaag is het 6 weken geleden nadat mijn eigen stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden. De status van mijn laesie lijkt te veranderen want op woensdag 1 maart 2006 dacht ik onder de douche warmte boven mijn knie waar te nemen. De rest is nog steeds hetzelfde dan die van vóór mijn operatie.
Voor zover zich iemand met een hoge dwarslaesie goed kan voelen, voel ik me naar omstandigheden redelijk. Ook zijn de tintelingen cq sensaties aan mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen tot aan mijn tepels en handen nog steeds aanwezig. De enige conclusie die tot nu kan trekken is dat mijn lichaam ergens mee bezig is, ik weet het alleen nog niet zo goed te plaatsen. Maar ondanks alles blijf ik zo realistisch mogelijk denken en twijfelen aan hetgeen ik wel of niet meen te voelen.
Therapie en doorbewegen van dhr. Willems en dhr. Derks
Vandaag heb ik 6 uur in mijn rolstoel gezeten, dit zitten valt nog erg tegen. Probeer het deze week toch uit te breiden naar 7 uur, mij oude zittijd van vóór de operatie. De wekelijkse ontspanningsmassage is echt super en de fysiotherapie, drie keer per week, doorbewegen en lichte kracht training aangevuld met 1 keer per week fitness heb ik ook weer opgepakt. Nog 1 weekje en dan mag ik volgens de deskundigen stilletjes veranderingen gaan verwachten. Ben erg benieuwd, toch? Komende week dinsdag fysiotherapie, woensdag fitness, vrijdag fysiotherapie en masseren, zaterdag fitness.
Verder heb ik vandaag mijn werk bij de OpenUniversiteitNederland hervat. Dit is me trouwens erg goed bevallen, veel vertellen hoe de operatie is verlopen en over de resultaten. Er wordt erg met me meegeleefd, dit kan ik héél erg waarderen. Bedankt voor de aandacht!!! Nou dit was het dan weer,
Tot de volgende week,
John
Maandag 13 maart 2006
Vandaag is het alweer 7 weken geleden dat mijn eigen stamcellen mijn beschadigd ruggenmerg op een natuurlijke manier aan het bewerken zijn. De status van mijn laesie lijkt nog steeds te veranderen, de warmte in en boven mijn knie is dan wel en dan niet waar te nemen. Ook zijn de tintelingen cq sensaties aan mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen tot aan mijn tepels en handen nog steeds aanwezig. Hetzij dat ze in mijn boven lichaam af en toe afwezig lijken te zijn.
Afgelopen week werd ik goed overvallen door een luchtwegen infectie, van vorige week woensdag tot en met vandaag moet Annet mijn middenrif stimuleren. Zodat ik mijn neus kan snuiten en het slijm van mijn longen kan ophoesten. De eerste vijf dagen en nachten zijn dan ook voor Annet zwaar, maar ik moet nou eenmaal de luchtwegen vrij houden zodat ik enigszins kan door ademen. Daarnaast ben ik op woensdag gestart met de antibiotica en vandaag de laatste nog genomen
In de afgelopen week heb ik gemiddeld 5 uur in mijn rolstoel kunnen zitten, dit zitten valt nog steeds tegen. Vanaf woensdag probeer het zitten maar weer eens uit te breiden. De wekelijkse ontspanningsmassage de fysiotherapie en de fitness heb ik helaas deze week moeten missen.
Woensdag 15 maart a.s. zijn Dr. Kleinbloesem en ondergetekende uitgenodigd om een interview te geven in het het TV-programma Limburg Laat van L1 Televisie.
Limburg Laat is een programma met achtergronden van het nieuws, waarbij gasten in de L1 studio in Maastricht worden uitgenodigd. Het programma wordt iedere maandag, woensdag en vrijdag uitgezonden om 21.00 en 23.00 uur, met herhalingen de volgende dag vanaf 9.00 uur.
De opname is in de studio van L1 Radio & Televisie aan de Ambyerstraat-Zuid 77-B in Maastricht.
Ons interview met originele beelden van de operatie in Baku zullen op woensdag 15 maart om 21.00 en 23.00 uur uitgezonden worden.
Tot de volgende week,
John Franken
 |
Maandag 20 maart 2006
Het is alweer 9 weken geleden dat mijn eigen stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden. Na zo’n 2 weken behoorlijk last heb gehad van een luchtwegen infectie voel ik me nu weer redelijk goed.
De status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week lijkt hetzelfde te zijn gebleven. Dat betekent nog steeds onder de douche de warmte van mijn linker knie en linker bovenbeen meen waar te nemen. Ook zijn de tintelingen cq sensaties aan mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen tot aan mijn tepels en handen nog steeds aanwezig. Hetzij wel in mindere mate. De rest is qua motoriek nog steeds hetzelfde dan dan vóór mijn operatie.
Woensdag 15 maart j.l. zijn wij – de heer Kleinbloesem en ondergetekende, bij het programma L1 Laat voor een interview geweest. Alhoewel ik zelf niet zo tevreden ben, lijkt uitzending toch bij de meeste mensen goed te zijn overgekomen.
Vlnr. J. Franken – K. Kleinbloesem en J. de Koning
Links J. de Koning – rechts K. Kleinbloesem
Tot de volgende week!
John Franken
Maandag 27 maart 2006
Het is 10 weken geleden dat mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden.
De pijn in mijn nek is vrijwel verdwenen enkel het oppervlakte gevoel met uitstraling naar het linkerschouderblad is overgevoelig geworden.
De status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week is op motorisch gebied hetzelfde gebleven. Doch het warm – koude gevoel, vooral onder de douche, is nog steeds aanwezig. Datzelfde geldt ook voor de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug en handen zijn nog steeds aanwezig. Hetzij dat de tintelingen in het rompgedeelte in mindere mate aanwezig zijn.
Nieuw lijken de veranderende gevoelens onder beide voetzolen en blaas. Nogmaals, ik weet niet echt zeker of het inderdaad reële veranderingen zijn. Temeer omdat ik na de operatie er dagelijks meer en meer op let dan voorheen.
Op dit moment hou ik me 3 maal per week bij mijn reguliere fysiotherapeuten fit en train ik 2 maal per week in het fitnesscentrum. Om het functieherstel en de regeneratie in het ruggenmerg te bevorderen ben ik op zoek naar mogelijkheden die mijn lichaam meer laten bewegen. Ik denk hierbij voornamelijk aan het gebruik van de Berkelbike als hometrainer, loopband en trilplaat therapieën. Therapieën die - bij mijn weten - noch door de AWBZ noch door de zorgverzekeraar vergoedt worden.
Wanneer mij iemand aan deze of vergelijkbare hulpmiddelen kan helpen dan zou ik daar erg dankbaar voor zijn. Ik wil er echt uithalen wat er in kan zitten, dus graag jullie welgemeende adviezen in mijn gastenboek.
Tot de volgende week,
John Franken
Maandag 10 april 2006
Het is 12 weken geleden dat mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden.
De pijn in mijn nek is nog niet verdwenen en het oppervlakte gevoel met de uitstraling naar het linkerschouderblad blijft overgevoelig.
De status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week is wederom op motorisch niveau hetzelfde gebleven. Datzelfde geldt ook nog steeds voor het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas lijkt ook nog steeds aanwezig te zijn.
Ook kan ik nog steeds niet echt zeker zeggen of het inderdaad reële veranderingen zijn die ik meen te voelen.
Leuk om te vermelden zijn de 28 zeer positieve en emotionele berichten van hetgeen de kinderen van groep 7, Basis School “Op Gen Hei” Landgraaf, ons wensten vóór de operatie in Baku te Azerbeidjaan. Toen wij weer terug waren hadden de kinderen, in samenwerking met de leerkrachten Tatjana Janssen (stagiaire) Arno Winkens. De berichten en de wens van de vele kinderen in de klas motiveerde ons, mijn vrouw Annet, zoon Kevin en ik, om op woensdag 12 april een bezoek aan de kinderen te brengen. Zie onderstaande foto’s groep 7 van de Basis School “Op Gen Hei” te Landgraaf.
Tot de volgende week,
John Franken
 |
Nek na 12 weken...
Groep 7 Basisschool Op Gen Hei te Nieuwenhagen...
Groep 7 Basisschool Op Gen Hei te Nieuwenhagen...
Maandag 24 april 2006
Het is 14 weken geleden dat mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden.
De pijn in mijn nek van de operatie is helemaal verdwenen enkel het oppervlakte gevoel met een uitstraling naar het linkerschouderblad blijft nog steeds overgevoelig.
De status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week is ook afgelopen week op motorisch niveau hetzelfde gebleven. Datzelfde geldt ook nog steeds voor de andere, voor mij veranderingen in de sensibiliteit, zoals het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas lijkt steeds aanwezig te zijn.
Het tintelende gevoel is deze week fors toegenomen. Qua gevoel kan ik het slecht inschatten of dit iets met de verzwaarde training, meer kracht en Power-Plate oefeningen bij Special Sports te Landgraaf, te maken heeft of dat de geïmplanteerde stamcellen hun werk weer opgepakt hebben. In mijn beleving voel ik me in elk geval zitten, het toegenomen spasme maakt dat ik dit zitten als een minder prettig gevoel ervaar.
Woensdag 26 en donderdag 27 april j.l. werkten wij mee aan het telefonisch interview met mevrouw Wubby Luyendijk, de journaliste van het NRC Handelsblad. De heer Chris Keulen, photographer voor het NRC Handelsblad, begeleide me die woensdag naar SpecialSports gelegen in het gebouw van Snowworld te Landgraaf.
Onder cameratoezicht en begeleiding van de vaste coach de heer Geert Haeren werkte ik soepel mijn trainingsprogramma af. Tussendoor is er ook steeds weer voldoende rust om sociale contacten te onderhouden maar ook om van gedachten te wisselen.
Zaterdag 29 april j.l. verscheen inderdaad het algemeen artikel over stamceltherapie in het NRC Handelsblad. Het is een zeer lijvig en uitgebreid artikel geworden waarvan de meningen nogal uiteen lopen. Zelf vond ik het nogal negatief over komen en anderen vonden het positief omdat er een plaatje van mij bij stond.
Belangrijk om te vermelden is dat er in de week van 8 tot 14 mei a.s. een artikel enkel alleen over mij, ons gezamenlijk leven nu en over mijn boodschap aan de maatschappij geschreven gaat worden. Dit wordt spannend.
De foto’s van de sportieve woensdagavond zullen en het overgrote krantenartikel worden binnenkort op deze website geplaatst.
In de tussenliggende tijd wens ik wederom iedereen heel veel gezondheid toe, denk na bij hetgeen wat je doet en wees vooral zuinig op je wervelkolom.
Nou, tot de volgende week dan maar weer,
John Franken
Maandag 1 mei 2006 t/m zondag 7 mei 2006
Het is 15 weken geleden dat mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden.
De pijn van de operatie in mijn nek is helemaal verdwenen enkel het oppervlakte gevoel met een uitstraling naar het linkerschouderblad blijft nog steeds overgevoelig.
De status van mijn laesie is t.o.v. de afgelopen week op motorisch niveau hetzelfde gebleven. Datzelfde geldt ook nog steeds voor de andere, voor mij veranderingen in de sensibiliteit, zoals het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas lijken nog steeds aanwezig te zijn.
Het tintelende gevoel is deze week fors toegenomen. Qua beleving kan ik het slecht inschatten of dit iets met de verzwaarde training, meer kracht en Power-Plate oefeningen bij Special Sports te Landgraaf, te maken heeft of dat de geïmplanteerde stamcellen hun werk weer opgepakt hebben. In mijn beleving voel ik me in elk geval zitten, het toegenomen spasme maakt dat ik dit zitten als een minder prettig gevoel ben gaan ervaren.
Maandag 1 mei jl. werkte ik mee aan het telefonisch interview van radio L1. S’morgens tegen 7.10 uur belde de presentatrice van het radioprogramma Regionaal nieuws, weer en verkeer ons op. Het onderwerp was de stamceltherapie afgeleid van het artikel in de zaterdag uitgave, 29 april jl., in het NRC Handelsblad. Zij noemde me een proefkonijn terwijl ik dit corrigeerde met pionier.
In de tussenliggende tijd wens ik iedereen weer heel veel gezondheid toe, denk na bij hetgeen wat je doet, duik deze zomer niet in ondiep water, ga zeker niet dronken met auto en of motor maar wees vooral zuinig op jou wervelkolom.
Nou, tot de volgende week dan maar weer,
John Franken
Maandag 8 mei 2006 t/m zondag 14 mei 2006
Het is alweer 16 weken geleden dat mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd werden.
De pijn in mijn nek van de operatie is helemaal verdwenen enkel het oppervlakte gevoel met een uitstraling naar het linkerschouderblad blijft nog overgevoelig.
De status van mijn laesie is ook deze week t.o.v. de afgelopen week op motorisch niveau niet veranderd. Datzelfde geldt ook nog steeds voor de andere, voor mij veranderingen in de sensibiliteit, zoals het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas lijkt nog steeds aanwezig te zijn.
Sterk veranderd is wel de sensibiliteit in mijn rechter voet, met name de rechter kleine teen aangevuld met enkele centimeters richting de hak van mijn voet is erg gevoelig geworden voor de stralen water uit de douche. Overgevoelig en dus geen prettig gevoelig.
Het tintelende gevoel is deze week minder t.o.v. de vorige week. Qua gevoel twijfel ik nog steeds of dit door de veranderingen van de verzwaarde krachttrainingen, de oefeningen op de Power-Plate bij Special Sports te Landgraaf komt of dat dit door de geïmplanteerde stamcellen komt. In de totale beleving voel ik in elk geval wel beter. Ik voel nog steeds dat ik in de rolstoel zit en dat ik op een luchtwissel kussen zit. Het spasme is weer minder geworden.
In de tussenliggende tijd wens ik wederom iedereen heel veel gezondheid toe, denk na bij hetgeen wat je doet, duik deze zomer niet in ondiep water, ga zeker niet dronken met auto en of motor maar wees vooral zuinig op jou wervelkolom.
Nou, tot de volgende week dan maar weer,
John Franken
Maandag 15 mei 2006 t/m zondag 21 mei 2006
Exact 17 weken geleden werden mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd.
De pijn in mijn nek van de operatie blijft weg. Doch het oppervlakte gevoel met uitstraling naar het linkerschouderblad lijkt naar een ander plek in mijn schouder te zijn verschoven. Het geheel blijft overgevoelig.
De status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week is ook afgelopen week is ook deze week op motorisch niveau niet veranderd. Datzelfde geldt ook nog steeds voor de andere, voor mij veranderingen in de sensibiliteit, zoals het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas lijkt nog steeds aanwezig te zijn.
Sterk veranderd is de sensibiliteit in mijn rechter voet, met name de rechter kleine teen aangevuld met enkele centimeters richting de hak van mijn voet is erg gevoelig geworden voor de stralen water uit de douche. Overgevoelig en dus geen prettig gevoelig.
Het tintelende gevoel is deze week minder t.o.v. de vorige week. Qua gevoel twijfel ik nog steeds of dit door de veranderingen van de verzwaarde krachttrainingen, de oefeningen op de Power-Plate bij Special Sports te Landgraaf komt of dat de geïmplanteerde stamcellen hun werk doen. In de totale beleving voel ik in elk geval beter. Ik voel dat ik in de rolstoel zit en dat ik op een luchtwissel kussen zit. Het toegenomen spasme maakt dat ik dit zitten als een minder prettig gevoel ervaar.
In de tussenliggende tijd wens ik iedereen weer heel veel gezondheid toe, denk na bij hetgeen wat je doet, duik deze zomer niet in ondiep water, ga zeker niet dronken met auto en of motor maar wees vooral zuinig op jou wervelkolom.
Nou, tot de volgende week dan maar weer,
John Franken
Maandag 22 mei 2006 t/m zondag 29 mei 2006
Exact 18 weken geleden werden mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd.
De pijn in mijn nek van de operatie blijft gelukkig weg. Doch het oppervlakte gevoel met uitstraling naar het linkerschouderblad lijkt naar een ander plek in mijn schouder te zijn verschoven. Het geheel blijft overgevoelig.
De status van mijn laesie is t.o.v. de afgelopen week op motorisch niveau wederom niets veranderd. Datzelfde blijft gelden voor de beleving van de andere, voor mij veranderingen in de sensibiliteit, zoals het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen en blaas. Ook de sterk veranderde sensibiliteit in mijn rechter voet, de rechter kleine teen aangevuld met enkele centimeters richting de hak van mijn voet blijven erg gevoelig. Ik voel ook nog steeds dat ik in de rolstoel zit en dat ik op een luchtwissel kussen zit.
Het tintelende gevoel is deze week weer hetzelfde als de vorige week geweest. De trainingen zet ik gewoon door omdat ik me er goed bij voel. Omdat er op motorisch niveau nog steeds helemaal niets veranderd is twijfel ik of de stamcellen nog iets doen. Ik hoop dat het tintelend gevoel weer enigszins terug komt.
In de tussenliggende tijd wens ik iedereen een mooie zomervakantie. Wees voorzichtig en denk na bij hetgeen wat je doet, duik deze zomer niet in ondiep water en ga zeker niet dronken met auto en of motor op stap.
Nou, tot de volgende week dan maar weer,
John Franken
Maandag 29 mei 2006 t/m zondag 4 juni 2006
Tijd gaat ongelofelijk snel, nu 19 weken geleden werden mijn stamcellen op mijn beschadigd ruggenmerg getransplanteerd.
Het oppervlakte gevoel met uitstraling naar het linkerschouderblad is nog genezend aan het jeuken.
Ook deze week is de status van mijn laesie t.o.v. de afgelopen week op motorisch niveau weer niets veranderd.
Gelukkig zijn de andere gevoelens, voor mij de veranderingen in de sensibiliteit, het warm – koude gevoel in mijn linker knie en bovenbeen, de tintelingen in mijn voeten, scheenbenen, kuiten, bovenbenen, buik, borst tot aan mijn tepels, rug, handen, het veranderde gevoel onder beide voetzolen, blaas, de sterk veranderde sensibiliteit in mijn rechter voet, de rechter kleine teen aangevuld met enkele centimeters richting de hak van mijn voet, het gevoel dat ik in de rolstoel zit en dat ik op een luchtwissel kussen zit aanwezig. Niets nieuws dus.
Het tintelende gevoel is ook deze week weer hetzelfde als de vorige week. De trainingen zet ik gewoon door, naast dat ik me er goed bij voel is het er ook gezellig.
Omdat er op motorisch niveau nog steeds helemaal niets veranderd heb ik op dit moment zoiets van dit was het dan.
In de tussenliggende tijd wens ik iedereen toch nog een mooie zomervakantie. Wees voorzichtig en denk na bij hetgeen wat je doet, duik deze zomer niet in ondiep water en ga zeker niet dronken met auto en of motor op stap.
Vanwege het feit dat er zich in de laatste weken steeds minder ontwikkelingen hebben voor gedaan en om niet steeds in herhalingen te vallen, heb ik besloten om te stoppen met het bijhouden van dit wekelijks dagboek. Wanneer er echter nog spectaculaire vooruitgangen te melden zijn, dan zal ik uiteraard de draad weer gaan op pakken.
Met vriendelijke groet,
John Franken
